Escola Infantil de Fene

proxecto-samain1

   A xanela cara o  mundo que é o noso blog  as veces adoita permanecer inmóbil durante algún tempo xa que non sempre a dinámica da Escola  deixa tempo para el.  Nembargante, xa sabedes que a vida e o bulir de actividade continúan   por aquí e por alá en cada recanto e axiña lembraremos as actividades máis relevantes deste tempo.

aO Son da seguinte canción nos diriximos ao comedor…

“Comer, Comer,

Comer, Comer

Comer, comer

para poder medrar.

Se non comemos

nON mEdraremos

E pequeniñ@s

nos quedARemOs!”

As uvas moradas que hai no lagar, as piso e as piso e as volvo a pisar.

Un día do mes de outubro, chegou un señor de barba branca á escola  chamado  Domingo e que resultou ser o pai de Nuria –educadora da aula dos bombeiros-. E Domingo, chegou cargadiño de trebellos para que todas e todos aprendésemos o sabio arte de facer mosto. E claro que fixemos mosto e ulimos o doce cheiro das uvas, e sentimos, nos espidos pés, coma explotaban as moradas uvas desexosas de ser zume.

E tanto pracenteiro  traballo  levounos a aquel rico mosto, xa con un pouco de grado, que os adultos bebíchedes  o día do festexo do Samaín.

GRAZAS DOMINGO!

vendima-09-101 

A principios de curso chegou unha maleta a aula das crianzas de 1-2 anos, coma gostaba moito de percorrer o mundo chamáronlle: A MALETA VIAXEIRA!

Tras uns días na escola deixando que as crianzas abriran e pecharan nela, a maleta ,que por certo é de cor azul, marchou prometendo ás crianzas voltar chea de sorpresas.

Agardaron os pequeniños e cando xa case non se lembraban dela, retornou. Ollaban as crianzas expectantes mentres baixaba a cremalleira e tachán ; viña cargadiña de follas de outono!

As pequenas e pequenos disfrutaron outra vez coas bulliciosas folliñas secas e contáronlle á maleta que na escola fixeran unha grande festa de benvida do outono. A maleta pensou que non fora moi orixinal co seu cargamento así que mandou bicos para todas e para todos e emprendeu viaxe de novo.

Esta vez non debeu ir moi lonxe xa que , non ben pasaran dous días, e a maleta xa estaba de volta. E non traia follas, non, traía a Merchita e un montón de contos novos dunha biblioteca preto de aquí.

CONTINUARÁ….