Escola Infantil de Fene

proxecto-samain1

   A xanela cara o  mundo que é o noso blog  as veces adoita permanecer inmóbil durante algún tempo xa que non sempre a dinámica da Escola  deixa tempo para el.  Nembargante, xa sabedes que a vida e o bulir de actividade continúan   por aquí e por alá en cada recanto e axiña lembraremos as actividades máis relevantes deste tempo.

As uvas moradas que hai no lagar, as piso e as piso e as volvo a pisar.

Un día do mes de outubro, chegou un señor de barba branca á escola  chamado  Domingo e que resultou ser o pai de Nuria –educadora da aula dos bombeiros-. E Domingo, chegou cargadiño de trebellos para que todas e todos aprendésemos o sabio arte de facer mosto. E claro que fixemos mosto e ulimos o doce cheiro das uvas, e sentimos, nos espidos pés, coma explotaban as moradas uvas desexosas de ser zume.

E tanto pracenteiro  traballo  levounos a aquel rico mosto, xa con un pouco de grado, que os adultos bebíchedes  o día do festexo do Samaín.

GRAZAS DOMINGO!

vendima-09-101 

   Chegou o outono e na Escola gústanos dar a benvida ás estacións cunha pequena festa que nos una a natureza no seu devir de cambios. Caen buliciosas as crepitantes folliñas de outono para ledicia das crianzas. Caen e adormecen durante o inverno para bulir de novo na primavera metamorfoseadas en flores e herba.

   Cores ocres e dourados, marróns e agranatados , delicados laranxas en;  noces, castañas, belotas, cabazas, uvas e cogomelos.

   Ensinar ás crianzas a coñecer, respectar e gozar da natureza é unha boa semente para o futuro coidado do planeta que estará nas súas mans.

   A traveso das fotos comprobaredes coma unha sinxela festa de follas de outono, que as crianzas apañaron  coas súas  familias,  fai a ledicia de grandes e pequenos.

Xoán García é o avó de Mateo, un pequeno da aula dos trens que está iniciando o seu derradeiro curso na Escola. No lonxano  curso 07-08, cando Mateo estaba na aula dos bebés,  Xoán se achegou ao centro para contarnos un conto co galo do 23 de abril “Día Mundial do libro e dos dereitos de autor.”

Aquel conto que o seu avó escribira  iluminou a cariña de crianzas e de adultos. Hoxe, pasado o tempo, queremos que as novas familias que formades parte da Comunidade Educativa da Escola Infantil Fene disfrutedes, tamén, da beleza deste conto:

Lede con  atención e repetide todo o subliñado.

RATIÑO

Lonxe, moi lonxe,moi lonxe,
Cerca, moi cerca moi cerca,

Había un longo buraco
No que vivía RATIÑO. 

RATIÑO con oito irmáns
E os seus queridos papás,
a familia Rataplás,
saían tomar o Sol
Polas tardes, un pouquiño. 

RATIÑO non tiña pelo,
Pois era un rato noviño
e o sol quentáballe a pel
e poñíao mouriño. 

Protexido cunha verza
Da horta do tío Farruco
Marabillado quedou
Cando oíu cantar ao cuco. 

Cu-cú, cu-cú, cu-cú
“Entre marzo e abril,
sae o cuco do cubil”,
dixo súa nai Ratalinda. 

Ao cuco – cuco - cunqueiro,
Cantareiro e saltarín.
Ao cuco – cuco - cunqueiro,
Voador e peregrín:
Cucando, saltando
Voando, eu o vín.

Cando o sol ía marchando
tras os  montes de Ferrol,
dixo papá “Ratovello “:
Ala!, ratiños todos,
Que xa vai ser noite pecha,
Recollede os xoguetes.
Imos á casa.

E, un a un,
Foi chamando neles.
Ratiño……….Si papaiño.
Raticida……..Agora.
Ratibrón…….Aquí estou.
Ratchula…….Si.
Ratulón………Xa vou.
Rataforte…...Vai.
Ratulador……Son eu o do rabo de color
                      Ratoxoguetón…Oh!, pai…agarda un pouquiño que aínda hai unha pinga de día.

Veña metédevos dentro que anoitece, e de noite, todos os gatos son pardos e non os vemos, e eles a nós si, con eses ollos como luces que brilan e queiman.

Familia Rataplás, todas e todos dentro, dexeron os papás ao mesmo tempo. 

Ducharse, cear, ver un pouquiño os Lunnis e a durmir, que mañá é día de escola.

XOÁN GARCÍA
En Perlío Fene, a 23 de Abril