Esta entrada publicouse , o Luns, 19 de Outubro de 2009 ás 07:40 horas e esta guardada baixo Contos. Podes seguir as respostas a esta entrada a través da fonte RSS 2.0.
Podes deixar un comentario ou enviar un trackback desde o teu propio sitio.
Ola Manuela. Alégrame ver que o uso do blogue xa non presenta maiores dificultades para ti.
E por suposto, sempre é un placer poder veros traballar “en vivo” a través dos videos.
Mira ti por onde vas ter un super-blogue. Por Cambre aínda imos aprendendo pouco a pouco, pero agora podemos chamarte para que nos axudes.
Por certo, as cebras queremos que veñas a contar un conto pola nosa aula.
Ola Manola! Eu digo o mesmo que Isa F, TES UN SUPER-BLOGUE!
Non sei de onde sacas o tempo para facer todo o que fas pero xa sabemos que eres pequeniña e moi traballadora e que fas unha labor moi importante na escola, so falta que lle saques o traballo ó Moucho Lerouche que é o contador oficial de contos en Cambre…
Bicos e véxote pronto.
Manola parabens polo teu traballo todos os días,estás invitada a aula dos teatreiros cando queiras,xa viches que os nen@s quedaron encantados,…Moitos bicos e gracias polo sonriso que nos brindas todos os días
ola Manola que ben o fas ,xa sabía que eras unha persoa polivalente pero esta faceta descoñecía nótase que traballabas con nenos e que estás encantada con eles a verdade e que eres genial Bicos da túa ex que te bota moito de menos
BESOS GELI
Aproveitando o último comentario de Geli e o blog de Manola, mándolle unha mensaxe a Geli:
¿Te acuerdas cuando no te querías presentar a los exámenes? ¿Te acuerdas quien te animó? Pues…ARRIBA GELI que sabes que una servidora, la madre de Juan, te quiere un montón y que tú, VALES MUCHO, NO LO DUDES.
Debo dicir algo: O meu fillo foi a Galescola de Cambre con a mamá de Xoel, Manola e Geli e a experiencia que tivemos toda a familia foi moi enriquecedora porque formaban un equipo INSUPERABLE ,non eran mestras nin educadoras nin PSX…ERAN AMIGAS e as duas Isas e a miña Mónica de lo mejor…que pena que só estivo un curso…
Un bico para a Galescola ou Escola infantil de Cambre.
Só queremos dicir que disfrutamos moito do tempo que traballamos con Geli e Manola e que moit@s persoas deberían pararse a escoitalas para aprender. NON TODO SE APRENDE NOS LIBROS…
Ola!
MANOLA, estasnos a dar un gran exemplo a todo o persoal das escolas infantís. O persoal educativo non só somos as mestr@s e educador@s,a lista segue coas Pxs, persoal de cociña, persoal de limpeza…, cada un que o ordene como maís lle guste, pero sen esquecer que tod@s formamos parte da vida da escola e formación das crianzas.
Moitos bicos
Ola!
Eu formo parte dese persoal que “non se ve” e quero darlle as grazas a Mónica por recoñecer o noso traballo e espero que sexas a miña Mónica de Cambre, profesora xunto con Isa Fernández do meu fillo Juan da 1ª Promoción de Cambre…
Un bico.
contos
19 de Outubro de 2009 ás 10:13
Ola Manuela. Alégrame ver que o uso do blogue xa non presenta maiores dificultades para ti.
E por suposto, sempre é un placer poder veros traballar “en vivo” a través dos videos.
Apertas!
20 de Outubro de 2009 ás 21:07
Ola Manola!
Mira ti por onde vas ter un super-blogue. Por Cambre aínda imos aprendendo pouco a pouco, pero agora podemos chamarte para que nos axudes.
Por certo, as cebras queremos que veñas a contar un conto pola nosa aula.
Moitos bicos. Isa f
20 de Outubro de 2009 ás 23:38
Que don de palabra tes!!! Todos e todas atentiñ@s ao conto!!
22 de Outubro de 2009 ás 14:22
Ola Manola! Eu digo o mesmo que Isa F, TES UN SUPER-BLOGUE!
Non sei de onde sacas o tempo para facer todo o que fas pero xa sabemos que eres pequeniña e moi traballadora e que fas unha labor moi importante na escola, so falta que lle saques o traballo ó Moucho Lerouche que é o contador oficial de contos en Cambre…
Bicos e véxote pronto.
22 de Outubro de 2009 ás 22:44
Manola parabens polo teu traballo todos os días,estás invitada a aula dos teatreiros cando queiras,xa viches que os nen@s quedaron encantados,…Moitos bicos e gracias polo sonriso que nos brindas todos os días
29 de Outubro de 2009 ás 15:51
ola Manola que ben o fas ,xa sabía que eras unha persoa polivalente pero esta faceta descoñecía nótase que traballabas con nenos e que estás encantada con eles a verdade e que eres genial Bicos da túa ex que te bota moito de menos
BESOS GELI
30 de Outubro de 2009 ás 02:53
Aproveitando o último comentario de Geli e o blog de Manola, mándolle unha mensaxe a Geli:
¿Te acuerdas cuando no te querías presentar a los exámenes? ¿Te acuerdas quien te animó? Pues…ARRIBA GELI que sabes que una servidora, la madre de Juan, te quiere un montón y que tú, VALES MUCHO, NO LO DUDES.
Debo dicir algo: O meu fillo foi a Galescola de Cambre con a mamá de Xoel, Manola e Geli e a experiencia que tivemos toda a familia foi moi enriquecedora porque formaban un equipo INSUPERABLE ,non eran mestras nin educadoras nin PSX…ERAN AMIGAS e as duas Isas e a miña Mónica de lo mejor…que pena que só estivo un curso…
Un bico para a Galescola ou Escola infantil de Cambre.
1 de Novembro de 2009 ás 22:38
Ola somos Isa fdez, Isa G, e Mónica
Só queremos dicir que disfrutamos moito do tempo que traballamos con Geli e Manola e que moit@s persoas deberían pararse a escoitalas para aprender. NON TODO SE APRENDE NOS LIBROS…
28 de Decembro de 2009 ás 19:06
Ola!
MANOLA, estasnos a dar un gran exemplo a todo o persoal das escolas infantís. O persoal educativo non só somos as mestr@s e educador@s,a lista segue coas Pxs, persoal de cociña, persoal de limpeza…, cada un que o ordene como maís lle guste, pero sen esquecer que tod@s formamos parte da vida da escola e formación das crianzas.
Moitos bicos
30 de Decembro de 2009 ás 01:27
Ola!
Eu formo parte dese persoal que “non se ve” e quero darlle as grazas a Mónica por recoñecer o noso traballo e espero que sexas a miña Mónica de Cambre, profesora xunto con Isa Fernández do meu fillo Juan da 1ª Promoción de Cambre…
Un bico.