Había unha vez…
… na Escola Infantil Fonte da Balsa un chorimicas chamado Xoel…
…sabía dicir “perfectamente” cantos anos tiña e o seu nome…
…gostáballe participar de todas as actividades da escola…
…das máis agarimosas…
… das máis artísticas…
…das máis doces…
…das máis frías…
…das máis ácidas…
…tamén das máis descansadas…
…pero non todo era ledicia, nalgúns momentos máxicos aparecía o chorimicas…
…onte chegou a carta tan temida por todos os pais e nais…”A Comisión Municipal de Escolarización, adxudicoulle o seu fillo un posto escolar neste colexio”…
…comezará unha nova etapa para él no cole de maiores e deixará moitos momentos compartidos…
…cos seus compañeir@s…
… e coas súas profes…
…agora comeza a conta atrás para deixar baleiro o noso corazón…
…e para que él viva novas experiencias na súa vida…
…pero esa será outra historia.
Etiquetas: chorimicas
25 de Febreiro de 2010 ás 21:47
Q BONITO!!!!!
25 de Febreiro de 2010 ás 21:48
ooooooooooohhhhhhhhhhhhhhhhhhh!!!!!!!!!!QUE BONITO!!!!!!!! MOITAS GRACIAS PILAR, VAIA HOMENAXE A MI CHORIMICAS!!!!!!!!!aqui estamos os tres vendoo e casi chorando, un bico forte.Que sorte con estas profes que nos tocaron, e como compañeira, xa non digo,…moiiiiiiiiiiiitas gracias de corazón, xa sabes o que te quero, muaaaaaaaaaaaa
25 de Febreiro de 2010 ás 21:50
estas conectada, se nos cae a baba.mil gracias.
26 de Febreiro de 2010 ás 10:00
Canto vales Moni. Da gusto ver os comentarios, a recompensa ao traballo ven feito. Lore, dalle un bico a Xoel da miña parte.
26 de Febreiro de 2010 ás 15:51
Que grande eres Xoel…
3 de Marzo de 2010 ás 00:57
QUE BONITOOOOOOOOOOOO!!! a verdade e que me dan ganas de ter un “choromiquiñas” para que me fagas unha homenaxe coma esta, está xenial!!!! ala, para o ano nominote a ser “coordinadora de blogue” un posto importantísimo (aínda que non cobras suplemento) jajajaja, en serio é fabuloso!!!! moitos bikos, e alégrome de formar parte deste equipo, ole por nós, jijijiji
3 de Marzo de 2010 ás 15:54
¡Preciosooooo! La verdad es que el homenaje que le haces a Xoel es precioso y queda bastante claro que eres muy buena profesora, compañera y amiga : sigue así.
Un beso.
16 de Marzo de 2010 ás 23:38
Mil gracias Pilar, ti xa sabes porqué,… UN BICO FORTE DOS TRES. Un bico tamén a “la yogurina”, pola vosa paciencia e polo cariño que demostrades a o meu chorimicas, parecese a súa nai o pobre, jajaja
12 de Abril de 2010 ás 22:36
A verdade é que non hai palabras!! Ata eu case choro. Canto imos extrañar a Xoel, o chorimiquiñas.. Un Bico Pilar e grazas por facer esta homenaxe tan tan especial. Eres xenial! Un bico